|
مشعل هدایت قرآنی ، مذهبی ، اعتقادی ، تربیتی
| ||
محوری ترین عنصر شخصیت قمر بنی هاشم![]()
شرکت در مجالس جشن و سرور اهل بیت علیهم السلام و یا حضور در مجالس و محافل عزاداری و سوگ ایشان هر چند وظیفه و عملی به فضل الهی دارای ثواب است و هر چند که دارای حتی آثار دنیوی مهمی می باشد اما این همه ی آنچه بعهده ی ماست نمی باشد. آنچه شاید در رأس اهمیت قرار دارد و تکلیفی عمومی و همیشگی است اینست که ما باید از کردار و گفتار ایشان سرمشق بگیریم و خود را تا جائیکه واقعا مقدور است در همه شۆون هماهنگ و همراه با ایشان قرار بدهیم. یکی از آسیبهای این وظیفه، عدم معرفت درست می باشد. براستی تصویری که ازحضرت قمر بنی هاشم علیه السلام در ذهن خود داریم چقدر گویای آن شخصیت عظیم القدر است؟ واقعا عنصر محوری آن وجود نورانی چه چیزی بوده است که وفاداری بی نظیر آن شخصیت، و ایثار و صبر ایشان همگی از آن برخاسته اند؟ ما باید دارای معرفتی درست و گویا از آن موجود ارجمند بوده باشیم تا بتوانیم از آن الگو بگیریم. البته ما حقیقتا معترف به عجز و ناتوانی خود در شناخت حضرت عباس بن علی بن ابیطالب علیهماالسلام هستیم ولی تا جایی که دانش و توان اندکمان اجازه می دهد باید به وظیفه ی خودعمل کنیم. مۆلف ارجمند کتاب "مفاتیح الجنان" ، در قسمت زیارت حضرت عباس علیه السلام ، زیارتی را از حضرت امام صادق علیه السلام نقل می کنند که در مورد آن می فرمایند دارای سندی معتبر است. همچنین علامه ی مجاهد آیت امینی – قدس سره – صاحب کتاب گرانسنگ "الغدیر" در حواشی خود بر کتاب کامل الزیارات سند این زیارت را معتبر دانسته اند. (1) در آغاز قسمت دوم این زیارتنامه خطاب به حضرت عرض می کنیم: «السلام علیک ایها العبد الصالح المطیع لله و لرسوله و لامیرالمۆمنین و الحسن و الحسین علیهم السلام . السلام علیک و رحمة الله و برکاته و رضوانه و علی روحک و بدنک.» ادامه مطلب [ شنبه 03 تیر 1391 ] [ 19:29 ] [ mashalehedayt ]
[
ارسال نظر(0)
]
دو اکسیر از جام عباس علیه السلام![]()
در این زمان که دشمنان اسلام و تشییع با تهدید ها و تطمیع های خود به دنبال ذلّت مسلمین جهان اسلام هستند، می طلبد که حضرت عباس علیه السلام را سرمشق قرار داده و همان گونه که او با بصیرت از کنار تطمیع ها گذشت و با شجاعت در مقابل تهدیدها ایستادگی نمود و لحظه ای از اطاعت از ولی امر خود غفلت نورزید و علی الدوام خیرخواه خدا و رسول و امام و جامعه بود، ما نیز به نمی از این یم دست بیابیم و با کمک تقوی و مطالعات پی گیر نسبت به مسائل روز و جهان ، بصیرت خود را افزایش دهیم. بصیرت اکسیر کمیابی است که خداوند به خواص از اولیاء خود اعطا می کند، نفوذ بصیرت در اعماق جان عباس بن علی علیهما السلام، ترحّم ولی معصوم خدا را بر می انگیزد، تا جائیکه از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرموده اند: «کان عمّنا عباس بن علی نافذَ البصیرة، صَلب الایمان، جاهد مع أبی عبدالله و أُبلِیَ بلاءً احسناً و مضی شهیداً» (1) «عموی ما عباس بن علی دارای بصیرتی نافذ و ایمانی محکم بود، به همراه امام حسین علیه السلام مجاهده نمود و امتحانی نیکو پس داد و با شهادت از دنیا رفت». و حضرت سجاد علیه السلام نیز می فرماید: «خداوند عموی ما عباس را رحمت نماید که برادرش را بر خود مقدم داشت و جان خویش را فدای حضرتش نمود به گونه ای که در یاری او دو دستش را قطع کردند و خدای سبحان در عوض آن دو بال به او عنایت فرمود که مانند جعفر بن ابیطالب در بهشت پرواز می کند و برای عباس در نزد خداوند در روز قیامت، منزلت و مقامی است که جمیع شهدا به آن غبطه می خورند» (2) و در زیارتنامه حضرتش به نقل از امام صادق علیه السلام می خوانیم: «اشهد انک لم تَهِن و لم تنکل و انک مضیتَ علی بصیرة من أمرِک».(3) شهادت می دهم که تو [در راه یاری برادرت] سست نشدی و عقب نشینی ننمودی و تو در حالی که دارای بصیرت بودی دنیا را ترک نمودی [و با گمراهی از دنیا نرفتی]. ویژگی دیگر عباس علیه السلام ایثار بود که در حدیث حضرت سجاد علیه السلام بدان اشارت رفت، برادر خود را بر خود برگزید و جان خود را فدای وی کرد و خود را قبل از وی در معرض شهادت قرار داد. ولی در این میان مهم ترین ویژگی عباس علیه السلام که در زیارتنامه های مأثورة و احادیث به آن اشاره شده و با همان ویژگی بصیرت ارتباط کامل دارد، پیروی از ولی زمان و اطاعت از ولی امر است. عباس علیه السلام سر باز نزدن از فرامین و نصیحت و خیرخواهی نسبت به امام خود را چنان در خود استوار کرده بود که امام صادق علیه السلام به ما دستور می دهد که هنگام زیارت عباس علیه السلام قرائت کنیم: ادامه مطلب [ شنبه 03 تیر 1391 ] [ 19:27 ] [ mashalehedayt ]
[
ارسال نظر(0)
]
دوران شیرخوارگی فخر کائنات![]()
منابع حدیثى و تاریخى، سال ولادت امام حسین علیه السلام را مختلف گزارش كردهاند ؛ لیكن بنا بر اكثر منابع و مشهورترین روایات، سال ولادت امام حسین علیه السلام سال چهارم هجرى است. مطالب السَّۆول در این باره می نویسد: امام حسین علیه السلام در سال چهارم هجرى به دنیا آمد ... عمر ایشان، 56 سال و چند ماه بود. شش سال و چند ماه از این مدّت را با جدّش پیامبر خدا بود و پس از وفات پیامبر صلی الله علیه وآله آمد ، سى سال با پدرش امیر مۆمنان على علیه السلام زیست و پس از وفات پدرش، ده سال با برادرش امام حسن علیه السلام بود و پس از وفات برادرش نیز ده سال تا هنگام شهادتش ماند.[1]
ماه ولادتمنابع حدیثى و تاریخى، ماه ولادت امام حسین علیه السلام را مختلف گزارش كردهاند: سوم ماه شعبان، پنجم ماه شعبان، آخر ماه ربیع اوّل، سیزدهم ماه رمضان، پنجم ماه جمادى اوّل و پانزدهم ماه جمادى ثانى. علّامه مجلسى (ره)، با توجه به قراینی از جمله روایت امام صادق علیه السلام ، سوم ماه شعبان را مشهورتر مىداند.[2] مصباح المتهجّد پس از ذكر دعاى روز سوم شعبان می نویسد: حسین بن على بن سفیان بَزوفَرى مىگوید: شنیدم امام صادق علیه السلام این دعا را در این روز مىخوانْد و فرمود: «این، از دعاهاى روز سوم شعبان، روز تولّد حسین علیه السلام است».[3] ادامه مطلب [ شنبه 03 تیر 1391 ] [ 19:22 ] [ mashalehedayt ]
[
ارسال نظر(0)
]
سورههای اسراء؛ مریم؛ طه
اشاره همواره فهم ودرك حقایق قرآن برای انسان آگاه وخواهان كشف واقعیاتِ حیاتِفرازمانیِ انسان، مطلبی بوده كه اورا به دنبال تفسیر آن كشانده است. زوایای آشكاروپنهان قرآن، تفسیری از زبان صاحبان درك آن حقایق می خواهد. اینان كسی جزمعصومان از عترت پیامبر خدا نیستند، آنانی كه پیامبر گرامی اسلام به عنوان همردیفقرآن معرفی نمود. این سلسله، مجموعهای از تفسیر سالار شهیدان علیهالسلام در باره برخی از آیات قرآنیاست كه بی گفتگو، شنیدن تفسیر قرآنی از عزیز عرش وارض بسی شیرین است. در آغازسخنانی چند از امام علیهالسلام پیرامون جایگاه قرآن در حیات انسان، وقرآن وخانه وحیحسینی، فضل قرائت قرآن وابعاد مختلف قرآن را بررسی خواهیم نمود.
ادامه مطلب [ جمعه 02 تیر 1391 ] [ 10:00 ] [ mashalehedayt ]
[
ارسال نظر(0)
]
دانشمندان و بزرگان غير مسلمان
مهاتما گاندي، پيشواي هندوستان ميگويد :
من زندگي امام حسين، آن شهيد اسلام را به دقت خوانده و توجه كافي به صفحات تاريخ كربلا نمودهام و بر من روشن است كه اگر هندوستان بخواهد كشوري پيروز گردد بايستي از امام حسين سرمشق گرفته و از او پيروي كند
| ||