با توجه به آيات و روايات و قانون اساسي جمهوري اسلامي بدون شك حضور گسترده و مداوم مردم در صحنه و پشتيباني از نظام ديني و مواضع انقلاب و جمهوري اسلامي و پياده شدن احكام اسلام و اجراي عدالت نقش اول را ايفا مي‌كند.در دنيا حكومت‌هايي صاحب قدرت واقعي هستند كه با پشتيباني مردم و حضور گسترده امت، اقتدار و استقلال و پايه‌هاي حكومتشان استقرار و ثبات پيدا كند.جمهوري اسلامي ايران بر اساس معيارهاي الهي و ملاك‌هاي قرآني در سايه رهبري ديني حكومتي است كه بر پايه آراء مردم نقش بسته‌است. برقراري اين نظام الهي و ملاك‌هاي قرآني با فداكاري‌ها، جانفشاني‌ها، از خودگذشتگي‌ها و هديه‌كردن هزاران جوان، معلول و اسير، آن هم با اراده‌اي پولادين و توكل به خداي قادر متعال بوجود آمده‌است.قرآن مي‌فرمايد؛ «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ و أَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ...»(20)«همانا ما پيامبران خود را با دليل‌هاي روشن (معجزات و استدلال‌هاي عقلي و فطري) فرستاديم، و برايشان كتاب و ميزان عدل نازل كرديم تا مردم به راستي و عدالت گرايند.»در اين آيه محورهاي اساسي نظام و حكومت اسلامي مشخص مي‌شود؛

در اسلام شوري نه مربوط به نظام است و نه تعيين رهبر و نه وضع قانون، بلكه مربوط به كيفيت اجراء احكام اجتماعي است.شور و مشورت به معناي استخراج بهترين نظريه‌ها است. مشورت يك مثلث است؛- يك ضلع آن آشنايي با نظريات است.- و يك ضلع آن تصميم‌گيري به حق بالاترين مسئول.
- و ضلع ديگر و اصلي‌ترين آن توكل به خداوند.
 دانشمندان و رأي اكثريت
البته دانشمندان هم به اين حقيقت اعتراف دارند كه اكثريت در همه جا نشان‌دهنده واقعيت نيست ولي در عين حال چون از راه‌هاي ديگر عيبش كمتر است مجبور به پذيرش آن شده‌اند.
 تجربه‌هاي تلخ تاريخي
بارها تاريخ نشان‌داده كه در انتخابات افرادي با رأي اكثريت انتخاب شده‌اندولي دير يا زود اشتباه اين‌گونه انتخابات بر همه روشن‌ شده، چه افرادي را ما بهترين انسان‌ها مي‌دانستيم كه علاوه بر رأي دادن حاضر بوديم جان به فدايش كنيم و او چنان با ريا و تظاهر و سياست گام بر مي‌داشت كه احتمال خلاف در او نمي‌داديم. ولي در برخورد با حوادث حقايق روشن ‌شد و چيز ديگري از آب در آمدند.
در قرآن مي‌خوانيم كه مردم مي‌گفتند: چرا قرآن بر مرد سرشناسي از دو قريه مكه و طائف نازل نشد؟
«وقالوا لَوْ نُزِّلَ هذاالقرآنُ عَلي رَجُلٍ مِنَ القريتينِ عَظيم» (12)
آن‌ها خيال مي‌كردند همينكه فلان شخص سرشناس و معروف يا سرمايه‌دار است بايد وحي هم بر او نازل شود.
- در قرآن آمده كه جناب طالوت از طرف خدا فرمانده لشكر شد. بسياري از مردم او را فقط به خاطر فقر و تهيدستي نپذيرفتند. (13)
- مگر نه اين است كه پيامبر  مشغول خواندن خطبه نمازجمعه بود كه صداي طبل مال‌التجاره (جمعه بازار) بلند شد كه ناگاه همه مردم از پاي خطبه رسول خدا پا به فرار و به سوي بازار براي خريد رفتند و جز چند نفر باقي نماندند. (14)
- و مگر نه اين است كه حضرت موسي  چهل شبانه روز به دستور خداوند از مردم جدا شد و هارون برادرش را به جاي خود معرفي كرد، مردم در اين فاصلة كوتاه گوساله پرست شدند. (15)

«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ» (4)«ما انسان را در (مقام) احسن تقويم و به نيكوترين صورت در مراتب وجود بيافريديم.»
 برترين مخلوق
خداوند انسان را آفريد و در ميان همه مخلوقات و موجودات او را برترين قرار داد؛   - «كرمنا بني آدم» : «انسان را كرامت داديم.» - «فضلنا…» : «او را فضيلت داديم.»  اي انسان  «خلق لكم»: (جهان را) براي تو خلق شده.«سخر لكم»: در تسخير تو در آمده.«متاعا لكم»:  براي بهره‌بري تواست.«رزقا لكم»: روزي براي تو است.«منافع لكم»: براي نفع و سود بردن تواست.
 ارزش انسان به چيست؟
خداوند انسان را به بهترين صورت و تركيب و كيفيت و موقعيت آفريد و جهان را براي او قرار داد. حال انسان براي به ثمر رسيدن و نتيجه بخش شدن، و رسيدن به تكامل و هدف خلقت بر سر دو راهي انتخاب حق يا باطل، خدا يا شيطان و هواي نفس، دنيا يا آخرت، بهشت يا دوزخ، راه يا بيراهه است. و ارزش انسان به انتخاب اوست. و براي اين انتخاب آزاد است و هيچ اكراه و اجباري بر او نيست.خداوند مي‌فرمايد : «لاَإِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ» (5)«اكراه و اجباري در انتخاب دين نيست، (ولي) ‌رهيابي راه از بيراهه براي انسان (ازجانب خداوند) روشن و نمودار گشته است.»و در آيه ديگر مي‌فرمايد :  « إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا» (6)«ما راه را بر انسان نموديم حال او (انتخابگر است كه) يا شكر گزار است و يا ناسپاس».

اساسی‌ترین رکن نظام‌های دموکراتیک انتخابات است که طبق آن متصدیان قدرت به دست مردم انتخاب می‌شوند. همه کشورهای دنیا که ادعای دموکراسی دارند سعی دارند انتخابات را در نظام سیاسی‌شان به بهترین صورت اداره کنند.

زمانی تنها طبقات یعنی از جامعه برای مجالس نماینده انتخاب می‌کردند و رأس هرم سیاسی کسی بود که با انتخابات روی کار نمی‌آمد، اما در جمهوری اسلامی انتخابات تکامل یافته‌تر شد و تمام عناصری که به قدرت می‌رسند به نحوی طی انتخابات تعیین می‌شوند و در کار انتخابات تمام شهروندان حضور دارند. ایران جزو بهترین کشورها در زمینه انتخابات است.

مراجعه به آرای عمومی اصلی‌ترین ابزار مشارکت سیاسی در نظام‌های دموکراتیک به شمار می‌رود.

بر این اساس دولت‌ها در نظام‌های مردم سالار تلاش می‌کنند  زمینه مشارکت حداکثری مردم در سیاست را فراهم کنند و موانع را از پیش روی آنان بردارند. انتخاب‌کنندگان انتظار دارند افراد شایسته و نمایندگان واقعی آن‌ها وارد مجلس شوند  و جلوی سوء استفاده‌های احتمالی از حق اساسی مردم گرفته شود.

سابقه برگزاری انتخابات در ایران به ۹۷ سال پیش برمی‌گردد. اولین بار تشکیل مجلس در ایران به زمان بعد از مشروطیت می‌رسد. فرمان مشروطیت در تاریخ ۱۴ جمادی‌الثانی سال ۱۳۲۴ هجری قمری از طرف مظفرالدین شاه قاجار  صادر شد. به طور کلی اولین دوره مجلس شورای ملی در تاریخ ۱۷ مهر ۱۲۸۵ هجری شمسی افتتاح شد.قبل از پیروزی انقلاب اسلامی طی ۲۴ دوره قانونگذاری شاهد مصوبات، وقایع و حوادث بسیاری بودیم.پس از پیروزی انقلاب اسلامی چندین نوبت همه پرسی و انتخابات عمومی و سراسری در کشور برگزار شده است. اولین و مهم‌ترین آن که در حقیقت تعیین‌کننده نوع حکومت کشور بود، همه‌پرسی تغییر نظام شاهنشاهی به جمهوری اسلامی ایران است و به این ترتیب مردم، اراده و خواست خود را در تاریخ ثبت کردند.بعد از انقلاب مردم همیشه ترازوی خوبی برای چگونه انتخاب‌کردن متولیان امور خود بوده‌اند و به خوبی می‌دانسته‌اند که چگونه و چه کسانی را برگزینند.

غرب و در رأس آن ایالات شکست خورده، چه قبل و چه بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی از در دشمنی و تخاصم با ملت ایران وارد شده و در راه ضربه زدن به حکومت جمهوری اسلامی ایران از هیچ ترفند و روشی کوتاهی ننموده است، از تلاش برای حمله مستقیم نظامی، تحریک عراق و تحمیل هشت سال جنگ به کشورمان تا ایجاد اختلاف بین اقوام مختلف ایرانی و نفوذ در میان مسئولین نظام و ایران هراسی و اسلام هراسی در بین کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای. استکبار جهانی بعد از ناکام ماندن در همه توطئه ها و مشاهده پیروزی های چشمگیر انقلاب اسلامی در صحنه جنگ و دفاع جانانه ملت غیور ایران و موفقیت های معجزه آسا در زمینه دانش های نوین غنی سازی انرژی هسته ای و نانو تکنولوژی و بیوتکنولوژی و سلولهای بنیادی و تولید داروهای نو ترکیب، به بهانه های مختلف تلاش کرد تا با بستن تحریم ها و صدور قطعنامه های مختلف از طریق شورای امنیت جلوی پیشرفت های علمی و صنعتی ایران را بگیرد و ناکارآمدی نظام مردم سالاری دینی را نشان دهد و از الگو شدن نظام اسلامی در بین ملل منطقه جلوگیری نماید ولی به فضل الهی و همت و تلاش و اتحاد ملت و مسئولین نظام همه توطئه ها نقش بر آب شده و نظام اسلامی ما نسبت به سال های اولیه نه تنها ضعیف نشده بلکه از همه نظر شکوفاتر گشته است و با انرژی مضاعفی به سوی قله های پیشرفت و تعالی در حرکت است.

وقـتـی کـه شـهـرونـدان مـسـلمـان دارای مـذاهـب مـتـفـاوتـی هـسـتـنـد، بـرای تعامل با یکدیگر سه راه پیش روی دارند:1. راه اول : تـلاش بـرای تـحـمیل مذهب خود بر دیگران ؛ پیروان هر مذهبی تلاش کنند تا عـقـایـد خـود را بـه دیـگـر مذاهب تحمیل نمایند تا دیگران به اعتقادات ایشان گردن نهند. زیـرا آنان معتقدند که تنها مذهب خودشان محق تر می باشد و خود را مکلف می دانند تا مذهب خـویـش را نـشـر و گـسـتـرش دهـنـد. انـتـخـاب ایـن روش اشکال شرعی دارد؛ زیرا پذیرش اعتقاد از روی اجبار و زور نمی باشد. قرآن می فرماید: ((لا اکـراه فـی الدیـن ))42 بـلکـه باید از روی رغبت و اندیشه باشد. همچنین شرع مقدس اسلام اجازه نمی دهد مسلمانان دیگران را به پذیرش اعتقادات خویش مجبور سازند تا آنان نـیـز بـه خـداونـد ایـمـان بـیـاورنـد. خـداونـد نیز چنین حقی را به پیامبر(ص ) نداده ، می فـرمـاید: ((پس تذکر بده که تو تنها تذکر دهنده ای ، و بر آن تسلطی نداری .))43 و نـیـز ((پـس آیـا تـو مـردم را نـاگـزیـر مـی کـنـی کـه ایـمـان بـیـاورنـد؟))44 در عـمـل نـیـز تـجـربـه نـشـان داده اسـت کـه اگـر انـدیـشـه و اعـتـقـادی بـه مـردم تـحـمـیـل گـردد آن را نـمـی پـذیـرنـد بلکه به اعتقادات و مذهب خود پایبندتر می شوند. نـمـونـه بـارز آن نـبرد ملت های مسلمان است که در سلطه کشور کمونیستی شوروی سابق قرار داشتند.

آنـچه که برشمردیم ابعاد تابناک تاریخ اسلام بود. زمانی که مسلمانان به ارزش ها، آمـوزه هـا و آداب اسـلامـی پـایـبـند بودند و با وجود داشتن نژاد و مذهب متفاوت در یک حالت انـسـجـام و یـکـپـارچـگـی ، هـمـکـاری و هم زیستی به سر می بردند. اما متاءسفانه تاریخ مـسـلمانان ، چهره ای غم انگیز نیز دارد که بیانگر تعصب ، دشمنی و کینه توزی است . در ایـن دوران خـون هـای زیـادی ریـخـتـه شـد و حـقـوق مـردم پـایمال گشت . زیرا آن روحیه پذیرش تنوع آرا و نظرات از میان مسلمانان رخت بربست . مسلمانان در برهه هایی از تاریخ خود از ظلم و ستم حاکمان اسلامی رنج و عذاب فراوانی مـتحمل شدند. اختلاف راءی و مذهب سبب دشمنی و کینه توزی فراوانی در جامعه اسلامی می شـد. مـا نـمـی تـوانـیـم ادعـا کنیم که کنار دوران طلایی و تابناک تاریخ اسلامی و وجود انـسـجـام امـت مسلمان شاهد اقدامات دشمنانه میان مسلمانان نیز هستیم که از ساحت مقدس اسلام به دور است .

مسلمانان در فهم مسایل عقیدتی و فقهی به دو منبع اساسی کتاب خداوند و سنت پیامبر(ص ) اسـتـنـاد مـی جـویـنـد؛ ایـنـان بـا ابـزار عـقـل و انـدیـشـه بـه بـرداشـت مـسـایـل دیـنـی از ایـن دو مـنـبـع پـرفیض الهام می جویند و همین امر سبب گشوده شدن باب اجتهاد، گستردگی و تعدد آراء و اختلاف در نتایج و برداشت ها شده است .تـفـاوت بـرداشـت هـا از نـص شـرعـی ، از هـمان آغاز و در زمان پیامبر(ص ) نیز اتفاق می افـتـاد، امـا آن حـضـرت مـتـعـرض آن نـمـی شـدنـد، زیرا امری کاملا طبیعی بود. به عنوان مثال پیامبر گرامی اسلام برای حمله به یهود بنی قریظه فرمان دادند که منادی در میان مـردم ندا سردهد که ((هر کس که فرمان را شنید و فرمانبردار است ، نماز عصر را نگزارد مـگـر در مـحـل بنی برداشت اصحاب از این فرمان (که نماز عصر را نخوانند مگر در بنی قـریـظه ) دو گونه شد. گروهی گفتند منظور پیامبر(ص ) شتاب برای حرکت به طرف بـنـی قـریـظـه اسـت نـه به تاءخیر انداختن نماز عصر؛ این گروه نماز عصر را در راه و قبل از رسیدن به بنی قریظه به جای آوردند. اما گروه دیگر از صحابه از این فرمان فـهـمـیـدنـد که نماز عصر باید در محل بنی قریظه خوانده شود. حتی اگر پس از غروب آفتاب به آنجا برسند. اتفاقا آنان با تاءخیر و پس از غروب به آن جا رسیدند و موقع عصر نماز به جای نیاوردند.31

خـداوند متعال حضرت محمد(ص ) را از میان مردم عرب به پیامبری برگزید تا به عنوان آخـریـن پـیـامـبـر، دین اسلام را به بشر عرضه کند. مشیت الهی این گونه بود که زبان عـربـی ، زبـان ایـن رسـالت بـاشـد: ((روح الامـیـن آن را بـه دلت نـازل کـرد تـا از هـشـدار دهندگان باشی ؛ به زبان عربی روشن .))28 به این ترتیب جـزیـرة العـرب سـرچـشـمـه دیـن اسلام گشت و جامعه عربی منبع انتشار این دین الهی به شـمـار مـی رود. اما این واقعیت به این معنا نیست که اسلام در انحصار عرب ها باشد. بلکه اسـلام دیـن خـداونـد بـرای هـمـه افـراد بشر است و همه بنی آدم را در برمی گیرد. قرآن کـریـم می فرماید: ((و ما تو را جز بشارت گر و هشداردهنده برای تمام مردم نفرستادیم ))29 و نیز می فرماید: ((و تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم .