پـيـامـدهـاى مـنـطـقى اين انسان شناسى بقدر كافى روشن است . وقتى مفهوم خاصى براى انـسان وجود نداشته باشد كه او را از ساير جانوران و اشياء متمايز گرداند انسان حتى نـمـى تـواند موضوع تحقيق يا استدلال علمى و عقلى قرار بگيرد و سخنان كسانى كه در جـوامـع غـربى فيلسوف و متفكر نام گرفته اند درباره انسان مهملات و لاطائلاتى بيش نـخـواهـد بـود. بـالاتـر از ايـن ، هـر اظـهار نظر و نظريه و معرفتى در غير زمان - مكانش صادق نيست خواه در موضوع ساختار آدمى باشد يا غير آن ، از جمله انسان شناسى ريچارد رورتى .
جـالب اسـت بـدانـيم رورتى پس از گريز از پاسخ دادن به اين كه انسان چيست و داراى چـه مـشـخـصات و توانايى هايى است مساله اصلى انسان شناسى را اين مى داند كه ما چه چـيزى مى توانيم از خودمان بسازيم ؟ روشن است كه تا ندانيم ما كيستيم ؟ و چه استعدادها و تـوانايى ها و ساختارى داريم ؟ نمى توانيم تغييرات مطلوب و تكاملى را در خود ايجاد كـنـيـم . تـربـيـت مـتـوقف مى گردد، تفاهم و آموزش امكان پذير نمى شود. نخست و پيش از شروع به تفكر و تحقيق در باب اين كه انسانها يا خود را چگونه بهتر و برتر سازيم بـايـد بـدانـيـم انـسان كيست و غير انسان كدام است ؟ اگر مفهومى از انسان نداشته باشيم قادر به تفكر درباره موضوعى نخواهيم بود چون چنين موضوعى وجود ندارد.

بـحـث فـقـط ايـن نـيـسـت كـه عده اى وجود موضوعى چون ساختار آدمى را انكار مى كنند و از تـحـقيق و تفاهم درباره آن مى گريزند بلكه در اين است كه انكار و گريز سبب مى شود مـسـاله حـيـاتـى و اسـاسـى بشر يعنى اين كه ما چگونه مى توانيم از سطح عادى و عامى فـراتـر رفـتـه بـه حـيـاتـى بـرتـر نـائل آييم ؟ بى پاسخ بماند. اين مساله كه كدام سـازمـانـدهـى اجـتـمـاعى به زيستن و در همان حال به رشد معنوى و اعتلاى ما كمك مى كند و كـدامـيـك ، از ايـن دو امـر مـطـلوب و اجـتـنـاب نـاپـذيـر مـمـانـعـت بعمل مى آورد، لاينحل بماند. تفحص ‍ و پى جويى نسبت به چنين انديشه هاى مسموم و آراى بـاطـلى مـا را بـه مـراكـز قـدرت فـرهـنـگـى و تبليغاتى سلطه گران مستكبر و اصحاب سـرمـايـه مـى رساند. اين انديشه ها و آراء به رفتار، انديشه ، باورها و زندگى توده هاى زير سلطه شكل مى دهند و تبعيت آنان را از دستگاه حاكم تضمين مى نمايند.
ساده لوحانه است اگر فكر كنيم نظرياتى كه انسانها را اشياى جاندار يا بدتر: اشياء مـادى مـركـب ، مـى شـمـارد از مـغـز دانـشـمندان غير سياسى و بى طرف تراوش كرده است . نـظـريـاتـى كـه از مـيـان مـا انسانها كه به ميلياردها نفر مى رسيم گروه كوچكى از جمله صـاحـبان و مخترعان اين نظريات راگت وصف نخبگان استثنا مى نمايد تا آنان را يگانه اشخاصى بشمارد كه قادر به شناخت حقيقت اند.
در پـس پـشـت هـر انـسان - ساختار - هستى - زندگى شناسى يك قصد پست و تبهكارانه و فريب آميز، يا يك قصد انسان دوستانه و گاهى خير خواهانه و حتى خير مطلق نهفته است . با مطالعه هر نظريه اى و تامل كافى و نقد آن ، از اين قصد پرده بر مى داريم .