موقع ازدواج 10 تومان هم نداشتم!

آنچه پیش رو دارید گفتگویی صمیمی با جناب حجة الاسلام والمسلمین امید پیشگر، کارشناس برتر سال 1390 در گروه دین موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان، می باشد.

امید پیشگر پس از اتمام مقطع دبیرستان و گذراندن دوران خدمت مقدس سربازی، با وجود برخورداری از استعداد و توانایی علمی بالا و علیرغم توصیه و تشویق اساتید خود برای ورود به دانشگاه، به دلیل اشتیاق قلبی و عشق درونی خویش به مسیر طلبگی و تبلیغ دین وارد حوزه علمیه شد و هم اکنون در کنار فعالیت های پژوهشی و تبلیغی موفق خود، در عرصه نویسندگی نیز از قلم توانایی برخوردار می باشد.

اگر موافق باشید گفتگو را با معرفی خودتان شروع کنیم.

بنده امید پیشگر هستم، متولد سال 1354 در تهران بعد از اتمام دوران دبیرستان بلافاصله به خدمت سربازی رفتم، علیرغم اینکه درس ام خوب بود و معلم ها مرا تشویق می کردند که به دانشگاه بروم و فضای آن زمان نیز افراد را به همین سوی، سوق می داد، ولی من وقتی رشته های دانشگاهی را بررسی می کردم هیچ میل رفتن به آن رشته ها را نداشتم، لذا راهی خدمت سربازی شدم. بعد از اتمام دوران سربازی در سال 75، در شاد آباد تهران مشغول به کار صنعتگری و ورق کاری شدم. بعد از یک سال کار کردن یک روز یکی از دوستانم مرا در خیابان دید و گفت: حوزه ثبت نام می کند می آیید برویم یادم هست من بلافاصله گفتم برویم. انگار علاقه ای در من نهفته بود که این پیشنهاد زمینه ای شد برای تحقق آن. خلاصه وارد حوزه شدم و بعد از چند سال خواندن درس های طلبگی، توجه ام  به دوره های آموزشی سفیران هدایت (دوره کوتاه مدت حوزه علمیه) جلب شد. دوره بلند مدت را رها کردم و ادامه تحصیل را در این دوره آغاز نمودم. مقطع کارشناسی ارشد آن دوره را هم گذراندم. بعد از اتمام این دوره ها در کنار ادامه تحصیل در دوره بلند مدت حوزه به تدریس ادبیات عرب و تفسیر قرآن در سفیران هدایت مشغول شدم و الان هم دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه  علوم حدیث، گرایش نهج البلاغه هستم. البته چون به تفسیر نیز علاقه مندم از سال 83 توفیق دارم در درس تفسیر آیت الله جوادی آملی شرکت کنم. مباحث تاریخی را هم بخاطر علاقه ای که به تاریخ دارم همیشه دنبال می کنم.

اگر شما دوباره به سالی که وارد حوزه شدید، برگردید آیا دوباره همین مسیر طلبگی را در پیش می گیرید؟

بله، قطعاً در همین مسیر قدم خواهم گذاشت، چون بنده معتقدم که قشر طلبه کمترین توقع و بیشترین خدمت رسانی را دارد. مثلا مشاوره ای را که یک طلبه فاضل ارائه می دهد، اگر با یک فارغ التحصیل سطح عالی دانشگاه مقایسه کنید، تفاوت وقت و هزینه هایی که در این بین صرف می شود، مؤید این عرضم خواهد بود.شما وقتی به زندگی امیرالمؤمنین علیه السلام بنگرید می بینید که حضرت علیرغم اینکه از حداقل امکانات زندگی بهره می بردند ولی بیشترین فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی و ... را انجام می دادند. به عبارت دیگر سیره اهل بیت علیهم السلام مبتنی بر این اصل ارزشمند می باشد که: "تولید حداکثری و مصرف حداقلی" و این منافاتی با دین و عقل نخواهد داشت

لطفا در مورد دوره های آموزشی سفیران هدایت که به آن اشاره کردید، قدری توضیح بفرمایید.

این طرح یک دوره فشرده آموزشی دروس حوزوی است که ضمن برخورداری از دروس اصلی حوزه مانند ادبیات عرب، فقه و اصول هدف اصلی آن تربیت مبلّغان توانمند است که از سال 78 آغاز شد. از آنجاییکه اتمام دوره طلبگی حداقل 10 تا 15 سال طول می کشد و این زمان، زمانی نسبتا طولانی برای رسیدن به نتیجه مطلوب می باشد، دوره آموزشی سفیران هدایت طراحی شد تا بازدهی لازم به جامعه با سرعت مناسبتری حاصل شود. دوره سفیران هدایت به مدت 5 سال می باشد که افراد با حداقل مدرک دیپلم وارد می شوند و پس از گذراندن 190 واحد درسی از قبیل فقه و اصول، جامعه شناسی، روانشناسی، نویسندگی و سایر علوم لازم برای تبلیغ دین، به سطح تخصصی تر آن وارد می شوند که قدری شبیه به سیستم دانشگاهی است. با توجه به بازدهی بالایی که این طرح داشته تا کنون حدود 50 مرکز علمی به این شیوه در سراسر کشور دایر شده که جوانان علاقه مند می توانند در این مراکز ادامه تحصیل دهند

از آنجائیکه شما سالهاست که در نظام حوزه قرار دارید لطفا نظرتان را درباره نقاط قوت و یا احیاناً ضعف این سیستم بفرمایید تا کاربران تبیان با فضای موجود حوزه آشنا شوند.

بطور کلی سیستم حوزه، سیستم قوی و عالم پرور است، اما نکته ای در اینجا قابل توجه است که مقام معظم رهبری سالهاست که بر آن تأکید می کنند و آن به روز شدن این سیستم است که البته خود ایشان هم توضیح داده اند که به روز شدن به معنای دست برداشتن کامل از نظام حال حاضر حوزه نیست بلکه به معنای استفاده بهینه از امکانات موجود برای پاسخگویی صحیح به نیازهای روز جامعه است. مانند استفاده از فضای سایبری عصر جدیدنکته دیگری که در همین زمینه باید مد نظر قرار داد اصلاح رابطه بین حوزه و جامعه است. به این معنا که باید واقعیت حوزه به مردم جامعه به خوبی معرفی شود الان افراد جامعه می دانند که در دانشگاه های ما چه اتفاقاتی روی می دهد ولی متأسفانه از فضای درون حوزه ها آنگونه که هست خبر ندارند و حتی ذهنیتی غیر واقعی دارند. مثلا یک فرد روستایی به یکی از طلبه ها گفته بود که شما خسته نمی شوید که صبح تا شب در حجره ها قرآن می خوانید؟ خب این یک ذهنیت غیر واقعی از حوزه است یعنی مردم از کارهای علمی طلبه ها، از فضای خاص حوزه ها و ... خبر ندارند و اگر این اطلاع رسانی انجام شود، مردم نیز جواب بسیاری از نیازهای خود را در حوزه ها خواهند یافتیکی دیگر از مسائلی که باید در نظام حوزه مورد توجه قرار بگیرد سطح بندی و تخصصی شدن آن است، مانند همان طرح سفیران هدایت که در ابتدا عرض کردم.