یک دسته از آیات داریم که مؤمنین را مدح می کند بر این که در مقابل سختیهایی که، بخصوص از ناحیه کفار، متوجه آنها می شود صبورند، در آیه 186 سوره آل عمران می فرماید: «لتبلون فی اموالکم و انفسکم ولتسمعن من الذین اوتوا الکتاب من قبلکم و من الذین اشرکوا اذی کثیرا» خداوند متعال در این آیه چند دسته از حقوق را ذکر کرده است: «لتبلون فی اموالکم و انفسکم ولتسمعن اذی کثیرا» شما نسبت به اموالتان و جانتان و اعراضتان در معرض آزمایش هستید و به بلاها و سختیهایی مبتلا می شوید و بخصوص از ناحیه کفار چه اهل کتاب و چه مشرکین ایذاهای لفظی به شما زیاد می شود . «ولتسمعن من الذین اوتواالکتاب من قبلکم و من الذین اشرکوا اذی کثیرا» مسخره تان می کنند، توهین می کنند، بدگویی می کنند، فحش می دهند، شما در معرض این اذیتهایید . «و ان تصبروا و تتقوا فان ذلک من عزم الامور» اگر در مقابل سختیهایی که متوجه جان و مال و شخصیت و عرضتان می شود شکیبا باشید این از امور بسیار ارزشمندی است . پیداست که آیه تشویق می کند مؤمنین را به این که در مقابل این گونه سختیها و اذیتها خویشتن دار باشند و از کوره در نروند .

 از طرف دیگر کسانی را که وقتی اذیتی از دشمنانشان می بینند حالت انفعالی پیدا می کنند و سست می شوند مذمت می کند، در آیه 10 از سوره عنکبوت می فرماید: «و من الناس من یقول آمنا بالله فاذا اوذی فی الله جعل فتنة الناس کعذاب الله » بعضی از مردم، افراد ضعیف النفس و زبونی اند، می گویند ایمان آوردیم . این تعبیر «یقول آمنا بالله » نشان می دهد که آنان یک کار سطحی انجام می دهند و چنان نیست که واقعا تحقیق کرده باشند و تصمیمی سنجیده گرفته باشند بلکه مصلحت خودشان را در این می بینند و اگر منکر و منافق هم نباشند ولی ایمانشان عمقی ندارد . «فاذا اوذی فی الله » وقتی ایمان آورد ممکن است از ناحیه دشمنان مسلمین مورد ایذا قرار بگیرد . «فاذا اوذی فی الله جعل فتنة الناس کعذاب الله » این فتنه ای که از ناحیه مردم متوجه او می شود و مورد ایذا قرار می گیرد مثل عذاب خدا تلقی می کند; یعنی آن طور که باید از عذاب خدا بترسد از ایذا مردم فرار می کند و نمی تواند تحمل کند، ولی اگر ایذایی در کار نبود و مؤمنین به پیروزیهایی رسیدند می گوید ما هم جزو شما بودیم . «و لئن جاء نصر من ربک لیقولن انا کنا معکم » ما گفتیم ایمان داریم و با شما هستیم پس ما هم در این پیروزی شما سهیم و شریکیم . «او لیس الله باعلم بما فی صدور العالمین » اینان چه کسی را گول می زنند؟ آیا خدا آگاهتر نیست به این که در سینه های مردم چیست؟  از این آیه شریفه پیداست که مؤمن باید طوری باشد که ایذاهای در راه خدا را تحمل بکند و طوری نباشد که ایذای مردم را مثل عذاب خدا تلقی بکند، این روح صبر و شکیبایی و خویشتن داری، ارزش بزرگی است که انسان می بایست به دست آورد .