1 - پيامبران؛

قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «يشفع الانبياء فى كل من كان يشهد ان لا اله الاّ اللَّه مخلصاً».
 پيامبران درباره كسانى كه به وحدانيت خداوند خالصانه معتقد باشند شفاعت مى‏كنند. (مسند احمد / 1 / 12)

  2 - امامان و حضرت زهراعليهم السلام ؛

قال على‏عليه السلام : «لنا شفاعة و لاهل مودّتنا شفاعة».
 براى ما امامان و براى دوستان ما شفاعت ثابت است . (مناقب / 2 / 15)

  3 - قرآن كريم؛

قال على‏عليه السلام : «اعلموا انّ القرآن شافع مشفّع».
 بدانيد كه قرآن شفاعت كننده‏اى است كه شفاعت او پذيرفته مى‏شود . (نهج‏البلاغه/خطبه‏171)

  4 - مؤمنان؛

سئل الصادق‏عليه السلام عن المؤمن هل يشفع فى اهله؟ قال: «نعم المؤمن يشفع فيشفع».
 از امام صادق عليه السلام سؤال شد كه آيا مؤمن براى اهل خود شفاعت مى‏كند؟ فرمود آرى شفاعت مى‏كند و شفاعتش پذيرفته مى‏شود . (محاسن برقى / 184)

  5 - همسايگان؛

قال الصادق‏عليه السلام : «ان الجار يشفع جاره».
 به درستى كه همسايه براى همسايه خودش شفاعت مى‏كند . (بحار / 8 / 43)

  6 - فرشتگان؛

قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «يشفع النبيون والملائكة ...».
 پيامبران و فرشتگان شفاعت مى‏كنند . (صحيح بخارى/1/160)

 7 - شهيدان

8 - دانشمندان

قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «يشفع يوم القيامة. الانبياء ثم العلماء ثم الشهداء». (سنن ابن ماجه / 2 / 1443)

 2 - عوامل شفاعت‏
 الف - سجده‏ى زياد؛ قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «... فاعنىّ بكثرة السجود».
 شخصى از پيامبر درخواست شفاعت كرد، حضرت فرمود مرا كمك كن به اينكه سجده زياد انجام دهى. (مسنداحمد/3/500)
 ب - يادگيرى قرآن كريم؛ قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «تعلّموا القرآن فانّه شافع لاصحابه يوم القيامة».
 قرآن را ياد بگيريد، زيرا در قيامت براى اصحاب خود شفاعت مى‏كند . (مسند احمد / 5 / 251)
 ج - دوستى فرزندان پيامبر و خدمت به آنان؛ قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «اربعة انا لهم شفيع يوم القيامة المكرم لذريتى و القاضى لهم حوائجهم و الساعى فى امورهم عند ما اضطروا اليه و الحب لهم بقلبه و لسانه».
 پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم فرمود: چهار گروه را من در قيامت شفاعت مى‏كنم كسى كه به ذريه و فرزندان من اكرام كند و كسى كه نيازهاى آنها را برآورده كند و در كارهاى آنها تلاش كند هنگامى كه در سختى هستند و آنها را با قلب و زبان دوست بدارد . (عيون اخبار الرضا / 2 / 24)

 3 - موانع شفاعت‏
 1 - شرك

 2 - ستم

قال رسول اللَّه‏صلى الله عليه وآله وسلم : «و اما شفاعتى ففى اصحاب الكبائر ما خلا اهل الشرك و الظلم».
 شفاعت من درباره گناهكاران است غير از كسانى كه اهل شرك و ستم هستند . (خصال / 355)

 3 - عدم اعتقاد به شفاعت؛

قال الرضاعليه السلام: «من كذّب بشفاعة رسول اللَّه لم تنله».
 كسى كه شفاعت پيامبر را تكذيب كند شفاعت به او نمى‏رسد . (عيون اخبار الرضا / 66)

 4 - سبك شمردن نماز؛

قال الصادق‏عليه السلام: «لاينال شفاعتنا من استخفّ بالصلوة».
 كسى كه نماز را سبك بشمارد، به شفاعت ما نمى‏رسد . (كافى/3/270)
 اشاره‏
 الف - در روز قيامت هنگامى كه مردم مالك دوزخ را مى‏بينند نام پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله وسلم از يادشان مى‏رود. به آن‏ها گفته مى‏شود «من انتم؟ فيقولون نحن ممّن نزّل عليهم القرآن». مالك دوزخ گويد قرآن بر حضرت محمدصلى الله عليه وآله وسلم نازل شده است هنگامى كه گناهكاران نام پيامبر را مى‏شنوند به جبرئيل گويند سلام ما را به پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم برسان و بگو گناهان ما باعث شد ميان ما و شما فاصله بيافتد؛ (انّ معاصينا فرقت بيننا و بينك) پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله وسلم به سجده مى‏افتد (و از خداوند مى‏خواهد از گناهان آن‏ها بگذرد) از ناحيه خداوند خطاب مى‏رسد: «ارفع رأسك و اسأل تعط و اشفع تشفع». (بحار 8 / 48)
 ب - بريد به امام حسين‏عليه السلام گفت: خداوند به واسطه تو بر ما منت نهاده كه در خدمت تو به شهادت مى‏رسيم و اعضاء ما قطعه قطعه خواهد شد سپس در قيامت جدّت پيامبر شفيع ما خواهد بود. (سفينه / 1 / 266)
 ج - امام صادق عليه السلام فرمودند: بهترين شفاعت كننده براى حمران بن اعين، من و پدرم هستيم دست او را مى‏گيريم و وارد بهشت مى‏سازيم. (سفينه / 2 / 425)