انسان کامل، کسی است که همه ی ویژگی ها و کمالات را در خود دارد و آینه ی تمام نمای خداوند است. او کسی است که در روی زمین همانند ما راه می رود، غذا می خورد، ازدواج می کند و زندگی طبیعی دارد اما همه ی خوبیها در او جمع است و از این رو الگو و راهنمای مردمان است و کسی است که خداوند به واسطه ی او برکات و فیوضات را بر مردم نازل می کند. پس لازم است در هر زمانی یک چنین انسانی باشد تا زمین از حجت الهی خالی نماند. انسان کامل همانند روح برای بدن عالم است. پس اگر روح از بدن خارج شود یعنی اما (انسان کامل) در زمین نباشد عالم متلاش می گردد. امام صادق (علیه السلام) فرمودند: «لَو بیتَ الارضُ بغَیرِ اِمامٍ ساعةً، ساخَت» اگر زمین بدون امام ساعتی باقی می ماند قطعاً متلاشی می شد. ¹ از این رو در هر عصر و زمانی امامی زنده و حاضر است و تا امروز که اخرین حجت الهی غایب از دیده هاست. به امید ظهورش!

1- بحار الانوار، ج 51، ص 112، حدیث 8.

چرا به ما میگن شیعه؟!

این سوال بسیار مهمی است که دانستن آن برای همه ی ما که خود را شیعه می نامیم  ضروری است.

امام صادق علیه السلام رئیس مکتب جعفری در روایتی شریف پاسخ این پرسش را بیان فرموده اند.

که من آن را برای شما می گویم: روزی یکی از دوستان امام به نام مفضل می پرسد: شما قبل از خلقت آسمان و زمین کجا بودید؟ امام می فرماید ما نوری بودیم که خدا را تسبیح و تقدیس می کردیم تا اینکه خداوند ملائکه را آفرید و به آنها نیز فرمان تسبیح داد ولی آنها گفتند که ما نمی دانیم، آنجا بود که به دستور خدا، ملائکه از ما تسبیح را آموختند. باید بدانی که پیروان ما از شعاع آن نور آفریده شده‌اند و به همین خاطر است که به آنان شیعه نامیده شده‌اند ...

پس قدر خودت را بدان و بدان که این فقط یک اسم نیست که رسم حقیقی توست و هر کسی توفیق آن را نخواهد یافت.

و چه چیزی بهتر از این که این نور درونی را چراغی در این تاریکنای زندگی کنی تا رسیدن به خانه دوست که هرچه هست هموست! که اگر چنین نکنی قدر خود را نشناخته ای.

متن روایت

بحار الانوار، ج 26، ص 349، حدیث 24