طاووس كه از پارسايان زمان امام سجاد عليه السلام بود گويد: كنار كعبه رفتم از دور ديدم مردى زير ناودان كعبه با حال پريشانى ، دعا مى كند و اشك مى ريزد، پس از آن به نماز برخاست ، نزديك شدم ديدم امام سجاداست ، پس از نماز به حضورش رفته و عرض كردم اى فرزند رسول خدا! تو را بسيار پريشان و گريان ديدم ، از چه ترس دارى با اينكه تو داراى سه امتياز هستى ، اميد آنست كه هر يك از آنها موجب نجات تو گردد.

نخست اينكه فرزند پيامبر هستى ، دوم اينكه شفاعت جدت پيامبر صلى اللّه عليه و آله در كار است سوم اينكه رحمت خداوند همه جا را گرفته است .جوابم را با قرآن داد و فرمود: اما اينكه فرزند رسول خدا هستم ، اين موضوع مرا نجات نخواهد داد زيرا قرآن مى فرمايد.در روز قيامت نسبت و خويشاوندى به كار نيايد (فلا انساب بينهم يومئذ) (مؤمنون 101)اما در مورد شفاعت جدم ، اين نيز مرا نجات نمى دهد، زيرا قرآن مى گويد:آنها فقط كسانى را كه خدا بپسندد شفاعت كنند (و لايشفعون الا لمن ارتضى ) (انبياء 28)اما در مورد رحمت خدا، قرآن مى گويد:رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است (ان رحمت اللّه قريب من المحسنين ) (اعراف 56)من نمى دانم كه نيكوكاران هستم يا نه ؟! عبورم به صحرا افتاد، از دور ديدم شخصى به طور فعال ، مشغول كشاورزى و آماده كردن زمين براى زراعت است ، نزديك رفتم ديدم امام هفتم حضرت كاظم عليه السلام است ، مشاهده كردم ، در گرماى سوزان آنچنان كار مى كند، كه از پاهايش عرق سرازير بود، دلم به حالش ‍ سوخت ، به پيش رفتم و گفتم :(عذر مى خواهم ، سؤ ال دارم ، و آن اينكه چرا اين كار و فعاليت را به عهده ديگران نمى گذارى ؟)در پاسخ فرمود:اى فرزند حمزه ! چرا به عهده ديگران بگذارم ، افراد بهتر از من هميشه به كشاورزى و امثال آن از كارهاى توليد اشتغال داشتند؟ گفتم : مثلا چه كسانى ؟ فرمود:مانند پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله على عليه السلام و همه پدران و نياكانم ، كشاورزى و كار و تلاش براى كسب معاش از كارهاى پيامبران و رسولان خدا و بندگان نيك پروردگار است .⁽³⁶⁾