يكي از روابط، رابطه‌ي علمي است. مشورت كنيم. از فكر ديگران استفاده كنيم. مشورت فايده‌هاي زيادي دارد. دوازده فايده من در يادداشت‌هايم نوشتم، دو موردش را بگويم. اگر شما مشورت كردي، موفق شدي حسود نداري. من مشورت مي‌كنم اين زمين را بخرم، يا نه؟ من مي‌خرم و اين زمين هم خيابان مي‌آيد از كنارش مي‌گذرد، گران مي‌شود. شما حسود نمي‌شوي. مي‌گويي: من به او گفتم: بخر پولدار شد! يعني پولداري اين به خاطر مشورت با من است. اگر هم شكست خوردي، غمخوار داري. مي‌گويم: اين زمين را بخرم؟ شما مي‌گويي: بله بخر. من زمين را مي‌خرم، بعد هم شهرداري مي‌گويد: اينجا جزء فضاي سبز است. هيچي! شما غصه‌ي مرا مي‌خوري. مي‌گويي:عجب! من به او گفتم: بخر، در چاله افتاد. يعني در مشورت اگر پيروز شديم، حسود نداريد. و اگر شكست خورديم، غمخوار داريم. اين از بركات مشورت است. خوب، در مشورت آدم افراد را شناسايي مي‌كند. 

تا مرد سخن نگفته باشد *** عيب و هنرش نهفته باشد

آدم وقتي صحبت مي‌كند، هركسي يك چيزي مي‌گويد. اين چيزهايي كه مي‌گويد آدم عقل مردم را، دلسوزي مردم را، رشد مردم را تشخيص مي‌دهد. 

رابطه‌ي علمي... كتاب به هم قرض بدهند. آقا اين كتاب را خواندي؟ يك كتاب كه مطالعه مي‌كنيد، جاهاي حساسش را يك نقطه بگذاريد. بعد جاهاي حساسش را دوباره بخوانيد. بعد آنوقت با رفقا كه مي‌نشيني مي‌گويي: آقا من يك مقاله‌اي خواندم خلاصه‌اش اين بود. تبادل علمي، گفتگوي علمي... يكي از امتيازاتي كه حوزه بر دانشگاه دارد، اين است كه حوزه درس‌هايي كه مي‌خوانند با هم مباحثه مي‌كنند. يعني استاد يك چيزي مي‌گويد، شاگردها گوش مي‌دهند. بعد حرف‌هاي كتاب و استاد را خود طلبه‌ها با هم مي‌نشينند، كلنجار مي‌روند. با هم گفتگو مي‌كنند. مباحثه مي‌كنند. گفتگوي علمي!
در آخرت داريم كساني كه اهل رابطه‌ي خوب با همديگر هستند، قيامت حسابشان آسانتر است. از صراط راحت‌تر مي‌گذرند. گناهانشان بخشيده مي‌شود.