پيشرفت و ترقي علمي- فناوري با توسعه و خودكفايي كشور، ارتباط تنگاتنگ دارد. هرچه كشوري از توان علمي بالا و از صنعت و فناوري پيشرفته برخوردار باشد، با همت و پشتكار و نيروي ايمان مردم فعال آن، مي تواند مراحل توسعه و سازندگي را در زمان كوتاهتر طي كرده و نيازهاي خود را به دور از وابستگي به قدرتهاي استعماري مرتفع سازد.

اكنون كه «به مرحله حساسي از دوران انقلاب خود رسيده ايم، دوران سازندگي، دوراني كه بايد از ثمرات انقلابمان مردم محروم و ستمديده ايران بهره مند شوند، دوراني كه بايد شكوه نظام عدل اسلامي را لمس كنند» 24، بسيجيان در اين زمينه مي توانند بسيار مؤثر باشند. آنها با فرا گرفتن علوم و فنون روز، كسب آگاهيها و تجارب معمول، چه از راه تحصيل در دانشگاه ها و مراكز علمي، چه به صورت تجربي و كار در صنايع و مراكز توليدي، با ابتكارات، اختراعات و نوآوري ها و با به كار گرفتن خلاقيت هاي ذهني خود در عرصه سازندگي و توسعه كشور مي توانند در كنار ديگران نقش عمده اي ايفا كنند.

بسيجيان بايد توان علمي خويش را بالا برده و با افزايش مهارتها و دست يافتن به تجارب و تخصص هاي لازم، هركدام در رشته و حرفه اي، با اخلاص و دلسوزي كه نسبت به انقلاب دارند، چرخ هاي توليد، خودكفايي و استقلال واقعي مملكت را به گردش درآورند.

به تعبير رهبر فقيد انقلاب اسلامي، با سقوط قدرت شاه «سدي كه مانع از حركت بود شكسته شد، لكن ما مراحل بسيار مشكل داريم كه بايد با تشريك مساعي همه ملت و دعاي همه ملت، اين مشكلات رفع بشود.» 25

 بسيجيان و امور نظامي

هرچند دوران جنگ و دفاع پايان يافته و اينك در دوران آرامش و بازسازي به سر مي بريم، ليكن بسيجيان با آشنايي عملي كه با امور نظامي داشته و با تجاربي كه از حضور در صحنه هاي مختلف نبرد پيدا كرده اند، مي بايست روحيه نظامي و سلحشوري خود را حفظ و تقويت نمايند و با مراقبت از بنيه رزمي و حالات بسيجي خود، تجارب گرانبهاي دوران دفاع مقدس را به دست فراموشي نسپارند.

علاوه بر اين آمادگي فردي، از طريق انتقال و آموزش تجربه هاي رزمي و نظامي و كسب آموزشهاي جديد و غافل نماندن از سلاحهايي كه روزگاري آشناي دستان توانمند آنها بوده، آمادگيهاي رزمي و نظامي خويش را افزايش و استمرار بخشند. البته اين امر نياز به برنامه ريزي و هماهنگي دارد كه بر عهده نهادها و مراكز مسئول مي باشد.