«لا ينال عهدى الظّالمين»(661) بر خلاف پندار اهل سنت، دانشمندان شيعه وجود عصمت را در امام ضرورى مى‏دانند و در اين زمينه به آيه‏ى «لا ينال عهدى الظّالمين» استدلال مى‏كنند. زيرا غير معصوم يا به خود ستم مى‏كند يا به ديگران. علامه‏ى طباطبايى مى‏فرمايد: شرط دستيابى به مقام رفيع امامت، پيراستگى از ظلم و آراستگى به سعادت عدل است. زيرا هر آن كه صدور ستم از وى روا باشد، هدايت نيافته و نيازمند هدايت است و بر اساس آيه‏ى «أفمن يهدى إلى الحقّ أحقّ أن يتّبع أمّن لا يهدّى إلاّ أن يهدى‏»،(662)هدايتگر به سوى حق بايد از هر گونه نقصى كه نياز به رهبرى ديگرى دارد، وارسته و پاك باشد. بنا بر اين، دو طرف قضيه را مى‏توان اثبات كرد؛ هم لزوم عصمت در امام و هم عدم امكان امامت غير معصوم. آنگاه تقرير يكى از اساتيد خودشان را در استدلال به آيه چنين بيان مى‏كنند: مردم را به چهار گروه مى‏توان تقسيم كرد:
 1 - آن كه در تمامى عمرش ظالم باشد.
 2 - آن كه در تمامى عمرش عادل باشد.
 3 - آن كه در آغاز ستمگر و در فرجام عادل باشد.
 4 - آن كه نخست عادل و سرانجام ظالم باشد.
 شكى نيست كه گروه يكم و چهارم شايستگى دستيابى به مقام منيع امامت را ندارند و از عظمت ابراهيم خليل دور است كه امامت را براى چنين فرزندانى طلب كند. دسته‏ى سوم نيز در مقطعى از زمان آلوده به ظلم بوده و در نتيجه فاقد صلاحيت لازم است، پس فقط گروه دوم است كه واجد شرط احراز آن مقام است.(663)

 جايگاه ولىّ امر و لزوم پيروى از او

  «يا أيّها الّذين امنوا أطيعوا اللّه و أطيعوا الرّسول و أولى الأمر منكم»(664)

  - اطاعت بى‏چون و چرا از رسول خدا و اولى الامر، نشانه‏ى عصمت آن بزرگواران است. پس غير معصوم صلاحيت احراز جايگاه ولايت امر را ندارد.

   - تكرار «أطيعوا» به جهت تعدد نوع دستورهاست.

 پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله گاهى احكام الهى را بيان مى‏كرد، گاهى دستور حكومتى مى‏داد. او هم منصب «رسالت» داشت، هم «حكومت». قرآن كريم هم به پيامبر مى‏فرمايد: «و أنزلنا إليك الذّكر لتبيّن للنّاس ما نزّل إليهم»(665) و هم مى‏فرمايد: «لتحكم بين النّاس بما أريك اللّه».(666)

620) مائده / 19.
621) نمونه / ج 4 / ص 332.
622) مريم / 12.
623) احقاف / 15.
624) نور الثقلين / ج 3 / ص 325 ؛ نمونه / ج 13 / ص 28.
625) انبياء / 73.
626) قصص / 41.
627) تفسير صافى / ج 3 / ص 347.
628) انبياء / 73.
629) يس / 82 - 83.
630) الميزان / ج 1 / ص 274.
631) بقره / 124.
632) انبياء / 73.
633) سجده / 24.
634) انبياء / 73.
635) انعام / 97.
636) نور / ج 3 / ص 347 ؛ نور الثقلين / ج 1 / ص 750.
637) حديد / 17.
638) نور الثقلين / ج 5 / ص 242.
639) نساء / 64.
640) نحل / 125.
641) مائده / 67.
642) جمعه / 2.
643) نحل / 44.
644) سجده / 24.
645) تفسير موضوعى / ج 6 / ص 357.
646) مائده / 3.
647) كوثر / 3.
648) الميزان / ج 5 / ص 168.
649) مائده / 3.
650) نساء / 59.
651) بقره / 257.
652) نساء / 65.
653) مائده / 55 ؛ الميزان / ج 5 / ص 181.
654) فتح / 2.
655) نور / ج 1 / ص 301.
656) مائده / 67.
657) احزاب / 39.
658) الميزان / ج 6 / ص 45 - 46.
659) شرح / 8.
660) صافى / ج 5 / ص 345 ؛ شايان توجه است كه قرائت مقبول ميان شيعيان به فتح صاد است، نه به كسر آن.
661) بقره / 123.
662) يونس / 35.
663) الميزان / ج 1 / ص 277.
664) نساء / 59.
665) نحل / 44.
666) نساء / 105.