ايام بلوغ در مزاج آدميان دوره بحران و انقلاب است . در اين زمان ، جسم و جان كودك همواره در معرض بزرگ ترين تحول و تغيير است . اخلاق و رفتار نوجوان در دوران بلوغ به قدرى ناموزون و غيرمنظم است كه دانشمندان روان آن را دوران آشوب و تشنج ناميده اند.اين دوره تحول كه پ .ماندوس آن را زندگى تشنج انگيز، ش .بوهلر دوران منفى ناميده ، در واقع عبارت است از دورانى كه قبل بلوغ واقع شده و شروع اين دوره و همچنين آغاز عمل توليد مثل را اعلام مى نمايد.

ناراحتى هاى بلوغ

مدت آن از 12 سالگى تا 15 سالگى و گاهى نيز تا 16 سالگى است و كاملا مشخصات يك دوره بحرانى را داراست . اين دوره را دوران اختلال و بى نظمى رشد مى نامند. تقريبا هميشه اين دوره همراه با ناراحتى است . بدن شل و ول است . اخلاق متغير مى باشد. پسر يا دختر در چنان حالى هستند كه گويى با چشمان بسته و دست مالى به طرف آينده نامعلومى رهسپارند.از آن پس اعضاى بدن و زندگانى اخلاقى استحكام مى يابد. شخص براى شغلى كه بايد در آتيه اختيار كند، ذى علاقه تر مى شود. در غالب موارد، مرحله شاگردى براى تعيين شغل در اين دوره شروع شده است . مسائل سياسى و اقتصادى جلب توجه كرده و مسائل تحصيلى را تحت الشعاع خود قرار مى دهند. شوق زندگى از هر لحاظ فعاليت خود را آغاز مى كند. احساسات ، همچون درختانى كه در ماه آوريل گل مى كنند، شكفته مى گردند. جوانان مكلف ، مضطرب و ناراحت ، جاى خود را به مردان جوان يا دختران جوانى مى دهند كه آينده را با شور و هيجان مى نگرند و در تخيلات خود بر بال هاى اميد سوار شده ، به هر طرف پرواز مى نمايند. مدت اين دوره از 16 سالگى تا 20 سالگى است . اين همان دوره شور جوانى است كه افلاطون آن را مستى روحى ناميده است .(96)