انسان وقتى كه غريزه واقع‏بينى را بكار انداخت بهر گوشه و كنار جهان آفرينش كه نگاه كند دلائل فراوانى بر وجود پروردگار و آفريننده جهان مى‏بيند، زيرا انسان با غريزه واقع‏بينى خود درك مى‏كند كه هر يك از اين آفريده‏ها كه از نعمت هستى برخوردارند و هر كدام در هستى خود خواه ناخواه راهى معين مى‏پيمايد و پس از چندى جاى خود را بديگران مى‏دهند، هرگز نقدى هستى را خودشان بخودشان ارزانى نداشتند و راه منظمى را كه مى‏پيمايند خودشان براى خودشان اختراع نكرده‏اند و كمترين مداخله‏اى در ايجاد و تنظيم خط سير هستى خود ندارند.

زيرا خود انسان و انسانيت خاصيت‏هاى انسانى را براى خود اختيار و انتخاب نكرده بلكه انان آفريده شده و خاصيتهاى انسانى بوى ارزانى شده است همچنين غريزه واقع‏بينى انسان نمى‏پذيرد كه اينهمه اشياء خودبخود و از راه اتفاق بوجود آمده باشد و نظامى كه در هستى دارند سرسرى و بدون حساب پيدا شده باشند در صورتيكه وجدان انسان چنين اتفاق را در چند آجر پاره‏اى كه منظماً رويهم چيده شده باشد نمى‏پذيرد اينست كه غريزه واقع‏بينى انسان اعلام مى‏دارد كه جهان هستى حتماً تكيه‏گاهى دارد كه منبع هستى و ايجاد كننده و باقى نگهدارنده جهان است و آن هستى بى پايان و منبع علم و قدرت، خدا است كه نظام هستى از درياى وجود او سرچشمه مى‏گيرد. چنانكه خداى متعال مى‏فرمايد: الذى اعطى كل شى‏ء خلقه ثم هدى سوره طه آيه 50. خلاصه ترجمه: خداى جهان كسى است كه بهر چيز آفرينش و ساخت مخصوص آنرا ارزانى داشت و پس از آن براه زندگى و بقا رهبرى فرمود.بواسطه همين غريزه تا آنجا كه تاريخ نشان مى‏دهد پيوسته اكثريت جامعه انسانى خدائى براى جهان معتقد بوده و غير از اسلام ساير اديان هم مانند نصرانيت و يهوديت و مجوسيت و بودائيها در اين باره همعقيده و همداستان‏اند و كسانيكه منكر وجود صانع مى‏باشند دليلى بر نفى ندارند و هرگز نخواهند داشت بلكه در حقيقت مى‏گويند دليل بر وجود صانع نداريم و نمى‏گويند بر عدمش داريم. مرد مادى مى‏گويد: نمى‏دانم نمى‏گويد: نيست و بعبارت ديگر يكنفر مادى مردد است نه منكر. خداى متعال در كلام خود باين معنى اشاره نموده مى‏فرمايد: و قالوا ما هى الا حياتنا الدنيا نموت و نحيا و ما يهلكنا الا الدهر و ما لهم بذلك من علم ان هم الا يظنون سوره جاثيه آيه 24. خلاصه ترجمه: گويند زندگى ما همين زندگى محسوس جهان است كه يكى مى‏ميرد و ديگرى زنده مى‏شود و با مرور زمان از ميان مى‏رويم (ديگر پس پرده خبرى نيست) اين افراد باين گفته خود يقين ندارند.