دليل لزوم تبعيت از وحي الهي و پذيرش رهبران الهي

آزاده صادق پور

چه وقت هايي دلت پشتوانه مي خواهد؟ وقتي كارت جايي گير كند و هر چه سعي كني مشكلت را حل كني نتواني كاري از پيش ببري؟ آن وقت سراغ چه كسي مي روي كه كمكت كند؟ بعضي ها اعتقاد دارند پول مشكل شان را حل مي كند. بعضي ها به همت و كار خودشان عقيده دارند. بعضي ديگر مي گويند روابط مي تواند مشكلات را حل كند. همه اين چيزها مي توانند كمك باشند، اما ... دقت كرده اي؟ بهشان كه اتكا كني ديگر مشكلت حل نمي شود. حتماً براي شما هم اتفاق افتاده كه براي كاري، زحمت زيادي كشيده باشيد، فكر كنيد هر آنچه لازم بوده انجام داده ايد، اما به علتي به نتيجه دلخواه نرسيده باشيد. اين جور وقت ها آدم دلش مي خواهد اعتراض كند. دلش مي خواهد به كسي بگويد من كه هركاري بلد بودم، كردم. چرا اين طور شد؟ اما به چه كسي بگويد؟ به اين جا اگر رسيده باشي مي فهمي چه مي گويم.همه ما از جهاتي مثل هم هستيم. ممكن است راه حلي كه من پيدا مي كنم، با راه حلي كه شما پيدا مي كنيد، فرق داشته باشد، اما نقطه مشتركش اين است كه هر دو انسانيم و حد تفكر ما همين حد عقل ماست. مي توانيم براي هر مشكلي راه چاره اي پيدا كنيم، اما در حيطه عقل خودمان. فرق نمي كند كه چه شغلي داشته باشيم. اهل بالاي شهر باشيم يا پايين شهر. اهل اين كشور يا يك كشور ديگر. نكته اين است كه ما با «دو دو تا چهارتاي» خودمان همه چيز را مي سنجيم. با منطق بشري خودمان.اگر از ما بپرسند، چرا اين همه سال كه از شروع تمدن بشري گذشته است و اين همه مكتب و ايسم با تئوري هاي جور وا جور ابداع شده، باز هم مردم به دنبال راه حل ديگري مي گردند كه به آرامش برسند، چه جوابي مي دهيم؟
يك آدم معمولي اگر در مقابل حوادث و بلايا مقاومت كند، نهايتاً بين هشتاد تا صد سال مي تواند زندگي كند. همه هم در طول زندگي شان تجربيات شان را به فرزندان خود و يا ساير افراد منعكس مي كنند، اما با گذشت اين همه مدت و جريان متوالي مرگ و زندگي انسان ها، باز هم ايسم هاي جديدتر و مكاتب بشري نوين تر كاري از پيش نبرده اند و متمدن ترين كشورها را كه خوب نگاه كني، مي بيني مردمش از تنهايي و عدم آرامش در عذابند. هر كدام شان سعي كرده اند درست عمل كنند. پول هاي شان را در بانك هاي مطمئن پس انداز كنند. به كسي باج ندهند. با افراد موفق تر و به درد بخورتر رابطه برقرار كنند. همين چيزهايي كه در كتاب هاي روانشناسي غربي كه ديگر همه جا تدريس مي شود، هزاران بار خوانده اي. همه اين كارها را هم كه انجام بدهي مي بيني يك جاي كارت مي لنگد. انگار حساب تو با حساب جهان فرق دارد.

خدا كند بشريت زودتر به اين نكته پي ببرد و گرنه معلوم نيست چند ايسم ديگر و چند هزار سال ديگر را بايد هدر بدهد تا رويش را از سمت خودش بگرداند و به سمت آسمان كند. حساب هاي بشري انسان ها سرجاي خودش، ولي از ابتداي آفرينش ما، به همراه ما راهنماهايي هم آفريده شدند كه از كارخانه سازنده، گارانتي موفقيت آورده بودند؛ پيام آوراني كه بروشوري براي طرز استفاده از مدت عمر و چگونگي انجام كارها با خود داشتند. اگر انسان ها از همان ابتدا به حقيقت تن مي دادند و قدري هوشمندانه تر عمل مي كردند، هزاران سال طول نمي كشيد تا راه حل هاي كودكانه خود را امتحان كنند و عمرشان را هدر بدهند و آخر سر هم به جايي نرسند. پيامبري بعد از پيامبري و هشدار دهنده اي بعد از هشدار دهنده ديگر آمدند و مرحله به مرحله پله هاي ترقي و موفقيت را برشمردند و راهكارها را ارائه دادند. راه هاي برون رفت از مشكلات بشري در كتاب هاي شان مرقوم و محفوظ ماند ولي به جز عده قليلي كه به آن عمل كردند، كسي نجات پيدا نكرد.دوران پيامبران و سال هاي تدريس «چگونه موفق بودن» سپري شد، ولي هنوز اكثريت انسان ها آنها را تكذيب مي كردند. پيامبر آخر كه مهلتش تمام شد، خالق انسان ها به او امر كرد كه اين شجره طيبه را قطع نكند و نفر بعدي زنجيره را به همه انسان ها معرفي كند.خطابه غدير تنها خطابه اي است كه آخرين پيامبر خدا نه تنها شنيدن و دانستن آن را براي همگان واجب دانسته اند، بلكه رساندنش به ديگران را نيز بر ما تكليف كرده اند و اين امر در مورد هيچ خطبه ديگري از ايشان سابقه ندارد.توصيه به نقل جريان غدير توسط حضرت محمد مصطفي(ص) با ذكر عبارت «الي يوم القيامه» خاتمه مي يابد. يعني اگر شما جزء گروهي هستيد كه تا اينجاي حرف را پذيرفته ايد، مكلف شده ايد اين حقيقت را به آنها كه نمي دانند، ابلاغ كنيد. باشد كه بشريت بالاخره راهنما و رهبر خود را بشناسد و بفهمد كه راه نجاتش در كجاست، يك بار هم به جاي ايسم هاي بي سر و تهي كه تا حالا جواب نداده است، به نسخه شفا بخش كارخانه سازنده عمل كند و منجي كاروان به كج رفته را طلب كند.