امتیاز انسان، به شناخت اوست و كسانى كه با ایجاد شكّ و وسوسه و شیطنت، حقّ را از مردم مى‏پوشانند و شناخت صحیح را از مردم مى‏گیرند، در حقیقت یگانه امتیاز انسان بودن را گرفته‏اند و این بزرگترین ظلم است.

وجدان و فطرت، بهترین گواه بر حقّ پوشى انسان

وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (بقره42) و حقّ را با باطل نپوشانید و حقیقت را با اینكه مى‏دانید، كتمان نكنید.

امتیاز انسان، به شناخت اوست و كسانى كه با ایجاد شكّ و وسوسه و شیطنت، حقّ را از مردم مى‏پوشانند و شناخت صحیح را از مردم مى‏گیرند، در حقیقت یگانه امتیاز انسان بودن را گرفته‏اند و این بزرگترین ظلم است.هم كتمان حق، جرم و گناه است، و هم آمیختن حق و باطل كه هر دو از نظر نتیجه، یكسان مى‏باشند، حق را بگوئید هر چند به زیان شما باشد، و باطل را با آن نیامیزید هر چند منافع زودگذرتان به خطر بیفتد.حضرت على علیه السلام مى‏فرماید: اگر باطل خالصانه مطرح شود، نگرانى نیست.(چون مردم آگاه مى‏شوند و آن را ترك مى‏كنند) و اگر حقّ نیز خالصانه مطرح شود، زبان مخالف بسته مى‏شود. لكن خطر آنجاست كه حقّ و باطل، به هم آمیخته شده و از هر كدام بخشى چنان جلوه داده مى‏شود كه زمینه‏ تسلّط شیطان بر هوادارانش فراهم شود. (نهج البلاغه، كلام 49)

پیام‏های آیه:

1 ـ نه حقّ را با باطل مخلوط كنیم و آن را تغییر دهیم و نه باطل را در لباس حقّ مطرح سازیم. «لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ» 2ـ وجدان و فطرت، بهترین گواه بر حقّ پوشى انسان است. «وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ» 

یك مثلّث مقدّس!!

وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِینَ (بقره 43)و نماز را بپا دارید و زكات را بپردازید و همراه با ركوع كنندگان، ركوع نمایید.با اینكه دستور اخیر اشاره به مساله نماز جماعت است، ولى از میان تمام افعال نماز تنها "ركوع" را بیان كرده و مى‏گوید: "با ركوع كنندگان ركوع كنید" این تعبیر شاید به خاطر آن باشد كه نماز یهود مطلقا داراى ركوع نبود، این نماز مسلمانان است كه یكى از اركان اصلى آن، ركوع محسوب مى‏شود.جالب اینكه نمى‏گوید: نماز بخوانید، بلكه مى‏گوید: أَقِیمُوا الصَّلاةَ (نماز را بپا دارید) یعنى تنها خودتان نمازخوان نباشید بلكه چنان كنید كه آئین نماز در جامعه انسانى بر پا شود، و مردم با عشق و علاقه به سوى آن بیایند.بعضى از مفسران گفته‏اند تعبیر به "اقیموا" اشاره به این است كه نماز شما تنها اذكار و اوراد نباشد بلكه آن را بطور كامل بپا دارید كه مهمترین ركن آن توجه قلبى و حضور دل در پیشگاه خدا و تاثیر نماز در روح و جان آدمى است. (المنار، ج 2 ص 293- و مفردات راغب ماده" قوم")در حقیقت در این سه دستور اخیر، نخست پیوند فرد با خالق (نماز) بیان شده، و سپس پیوند با مخلوق (زكات) و سرانجام پیوند دسته جمعى همه مردم با هم در راه خدا!حضرت على علیه السلام مى‏فرمایند: اگر باطل خالصانه مطرح شود، نگرانى نیست. (چون مردم آگاه مى‏شوند و آن را ترك مى‏كنند.) و اگر حقّ نیز خالصانه مطرح شود، زبان مخالف بسته مى‏شود. لكن خطر آنجاست كه حقّ و باطل، به هم آمیخته شده و از هر كدام بخشى چنان جلوه داده مى‏شود كه زمینه‏ى تسلّط شیطان بر هوادارانش فراهم شود

پیام‏های آیه:

1ـ بعد از دعوت به ایمان، دعوت به عمل صالح است. «آمِنُوا») ( «أَقِیمُوا»

2ـ نماز و زكات، در آئین یهود نیز بوده است (چون این آیات خطاب به یهودیان است). «أَقِیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ»

3ـ رابطه با خدا، از طریق نماز و كمك به خلق خدا، از طریق زكات و همراهى با دیگران، یك مثلّث مقدّس است. «أَقِیمُوا»، «آتُوا»، «ارْكَعُوا»

4ـ اصل فرمان نماز، با جماعت است. اساس دین بر حضور در اجتماع و دورى از انزوا و گوشه‏نشینى است. «وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِینَ»