دين اسلام دينى است جهانى و هميشگى و يك سلسله امور اعتقادى و مقررات اخلاقى و عملى است كه بكار بستن آنها سعادت و نيكبختى انسانرا در دنيا و آخرت تأمين مى‏كند.
مقررات دين اسلام كه از جانب آفريدگار جهان فرستاده شده طورى است كه هر فردى از افراد بشر و هر جامعه‏اى از جامعه‏هاى انسانى كه آنها را بكار بندد بهترين شرائط زندگى و مترقى‏ترين كمال انسانى برايش فراهم خواهد شد.
دين اسلام آثار نيكوى خود را بطور مساوى بهمه كس و هر جامعه‏اى مى‏بخشد و بزرگ و كوچك، دانا و نادان، مرد و زن، سفيد پوست و سياهپوست؛ شرقى و غربى بدون تفاوت مى‏توانند از فوائد و مزاياى اين آئين پاك برخوردار شوند و نيازمندى‏هاى خود را بنحو احسن و اكمل رفع نمايند، زيرا دين اسلام معارف و مقررات خود را روى پايه آفرينش گذاشته و نيازمندى‏هاى انسان را منظور داشته برفع آنها مى‏پردازد و فطرت و ساختمان انسان نيز در همه افراد مختلف و نژادهاى متفاوت و زمانها يكسان است زيرا بديهى است كه جامعه انسانى از خاور گرفته تا باختر يك خانواده نوعى است يعنى همه از نوع انسانند و بزرگ و كوچك، مرد، زن و دانا و نادان؛ سفيد پوست و سياه پوست - آن اعضاء و افراد اين خانواده هستند و در اصول و اركان ساختمان انسانى شريكند و نيازمندى‏هاى افراد مختلف و نژادهاى متفاوت؛ مشابه است و آيندگان بشر نيز فرزندان و زادگان همين خانواده‏اند و قطعاً وارث حوائج و نيازمندى‏هاى اينان مى‏باشند.

در نتيجه، اسلام آئينى است كه برفع نيازمندى‏هاى واقعى و فطرى انسان مى‏پردازد و براى همه كافى و براى هميشه زنده خواهد بود.
بهمين سبب خداى متعال اسلام را دين فطرى مى‏نامد و مردم را بزنده نگاهداشتن فطرت انسانى دعوت مى‏نمايد و بزرگان دين فرموده‏اند:
اسلام دينى است آسان كه بانسان سخت‏گيرى نمى‏كند.
خداى متعال با اينكه دين اسلام را روى اساس فطرت بنا نهاده است و در نتيجه، كليات آن براى همگان قابل فهم و ادراك مى‏باشد، ريشه‏ها و پايه‏هاى اصلى معارف و مقررات آنرا در كتاب آسمانى به پيغمبر گرامى خود حضرت محمد (صلى الله عليه و آله و سلم) نازل و بيان فرموده است و آن كتاب آسمانى قرآن كريم مى‏باشد.
آئين مقدس آخرين دين آسمانى است و بهمين جهت كاملترين اديان مى‏باشد. با آمدن اين دين اديان قبلى منسوخ شده است زيرا با وجود كامل نيازى بناقص نمى‏باشد. دين مقدس اسلام بوسيله پيامبر گرامى ما حضرت محمد بن عبدالله (صلى الله عليه و آله و سلم) براى بشر فرستاده شده است. اين در رستگارى و سعادت هنگامى بروى جهانيان گشوده شد كه جامعه‏هاى انسانى دوره‏هاى خامى و ناتوانى فكرى خود را گذرانيده و براى بدست آوردن كمال انسانيت آماده شده و شايستگى دريافت معارف و مطالب عالى و بلند پايه الهى و بكار بستن آنها را بدست آورده بودند.
از اين رو اسلام حقايق و معارفى را كه در خور فهم انسان واقع بين است و نيز اخلاق پسنديده‏ئى را كه امتياز انسان بآنست و دستورهائى را كه به همه كارهاى زندگى فردى و اجتماعى انسان سر و سامان مى‏دهد براى بشر آورده و او را بعملى ساختن آنها توصيه مى‏كند.