دين اسلام دينى است جهانى و هميشگى و يك سلسله امور اعتقادى و مقررات اخلاقى و عملى است كه بكار بستن آنها سعادت و نيكبختى انسانرا در دنيا و آخرت تأمين مىكند.
مقررات دين اسلام كه از جانب آفريدگار جهان فرستاده شده طورى است كه هر فردى از افراد بشر و هر جامعهاى از جامعههاى انسانى كه آنها را بكار بندد بهترين شرائط زندگى و مترقىترين كمال انسانى برايش فراهم خواهد شد.
دين اسلام آثار نيكوى خود را بطور مساوى بهمه كس و هر جامعهاى مىبخشد و بزرگ و كوچك، دانا و نادان، مرد و زن، سفيد پوست و سياهپوست؛ شرقى و غربى بدون تفاوت مىتوانند از فوائد و مزاياى اين آئين پاك برخوردار شوند و نيازمندىهاى خود را بنحو احسن و اكمل رفع نمايند، زيرا دين اسلام معارف و مقررات خود را روى پايه آفرينش گذاشته و نيازمندىهاى انسان را منظور داشته برفع آنها مىپردازد و فطرت و ساختمان انسان نيز در همه افراد مختلف و نژادهاى متفاوت و زمانها يكسان است زيرا بديهى است كه جامعه انسانى از خاور گرفته تا باختر يك خانواده نوعى است يعنى همه از نوع انسانند و بزرگ و كوچك، مرد، زن و دانا و نادان؛ سفيد پوست و سياه پوست - آن اعضاء و افراد اين خانواده هستند و در اصول و اركان ساختمان انسانى شريكند و نيازمندىهاى افراد مختلف و نژادهاى متفاوت؛ مشابه است و آيندگان بشر نيز فرزندان و زادگان همين خانوادهاند و قطعاً وارث حوائج و نيازمندىهاى اينان مىباشند.
در نتيجه، اسلام آئينى است كه برفع نيازمندىهاى واقعى و فطرى انسان مىپردازد و براى همه كافى و براى هميشه زنده خواهد بود.
بهمين سبب خداى متعال اسلام را دين فطرى مىنامد و مردم را بزنده نگاهداشتن فطرت انسانى دعوت مىنمايد و بزرگان دين فرمودهاند:
اسلام دينى است آسان كه بانسان سختگيرى نمىكند.
خداى متعال با اينكه دين اسلام را روى اساس فطرت بنا نهاده است و در نتيجه، كليات آن براى همگان قابل فهم و ادراك مىباشد، ريشهها و پايههاى اصلى معارف و مقررات آنرا در كتاب آسمانى به پيغمبر گرامى خود حضرت محمد (صلى الله عليه و آله و سلم) نازل و بيان فرموده است و آن كتاب آسمانى قرآن كريم مىباشد.
آئين مقدس آخرين دين آسمانى است و بهمين جهت كاملترين اديان مىباشد. با آمدن اين دين اديان قبلى منسوخ شده است زيرا با وجود كامل نيازى بناقص نمىباشد. دين مقدس اسلام بوسيله پيامبر گرامى ما حضرت محمد بن عبدالله (صلى الله عليه و آله و سلم) براى بشر فرستاده شده است. اين در رستگارى و سعادت هنگامى بروى جهانيان گشوده شد كه جامعههاى انسانى دورههاى خامى و ناتوانى فكرى خود را گذرانيده و براى بدست آوردن كمال انسانيت آماده شده و شايستگى دريافت معارف و مطالب عالى و بلند پايه الهى و بكار بستن آنها را بدست آورده بودند.
از اين رو اسلام حقايق و معارفى را كه در خور فهم انسان واقع بين است و نيز اخلاق پسنديدهئى را كه امتياز انسان بآنست و دستورهائى را كه به همه كارهاى زندگى فردى و اجتماعى انسان سر و سامان مىدهد براى بشر آورده و او را بعملى ساختن آنها توصيه مىكند.
