يكي از راه‌هاي تربيت اجتماعي همين حضور بچه‌ها در نماز جماعت است. فاطمه‌ي زهرا (س) امام حسن (ع) و امام حسين (ع) را مسجد مي‌فرستاد. مي‌گفت: برويد پاي سخنراني پدرتان بنشينيد، و وقتي مي‌رفتند مي‌نشستند، برمي‌گشتند مي‌گفت: حالا بلند شو سخنراني كن ببينم پدرت چه گفت؟ امام حسن كوچولو سخنراني مي‌كرد كه پدرم امروز در مسجد چه گفت. فاطمه‌ي زهرا (س) گوش مي‌داد. اين را تربيت اجتماعي مي‌گويند. «وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعينَ» (بقره/43) در نماز، اصل نماز جماعت است. مثل اصل در مسكن، خانه است. اگر كسي در خيمه زندگي مي‌كند، پيداست اتاق گير او نيامده است. اصل نماز جماعت است. 

خود حج، در مكه يك گروهي بودند، مي‌گفتند: چون ما گروه شريفي هستيم،از يك راه خاصي وارد مي‌شدند. آيه نازل شد، «أَفيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ» (بقره/199) از همان راهي كه مردم مي‌روند. يعني جدا نشويد. امام رضا به امام جواد (ع) نوشت كه شنيدم تو را از يك در ويژه مي‌برند. در مردم باش! قرآن مي‌گويد: پيغمبر از مردم بود. «رَسُولاً مِنْهُم‏» (بقره/129) در مردم بود. «فيهِمْ رَسُولا» (آل عمران/164) با مردم بود. «وَ الَّذينَ مَعَه‏» (اعراف/64) «مِنهُم»، «فيهِم»، «مَعَه» يعني از مردم، در مردم، با مردم. من عربي مي‌خوانم شما معنا كن ببينم. «مِنهُم» يعني چه؟ «فيهم» يعني؟ «مَعَه» يعني؟ از مردم، با مردم، در مردم. استثنا نباشيم. بعضي‌ها هستند يك مرضي دارند، نمي‌دانم چه مرضي است. مثلاً وقتي همه پپسي مي‌خورند، اين مي‌گويد: براي من كانادا بياوريد. تا كانادا مي‌خورند مي‌گويد: براي من كوكا بياوريد. تا كوكا مي‌خورند... همه چاي مي‌خورند، مي‌گويد: آب جوش بياوريد. تا آب جوش مي‌آورند، مي‌گويد: براي من چاي بياور. يك مرضي دارد، دلش مي‌خواهد با همه... اين مرض است. مثلاً مي‌خواهد بند كفشش با همه... مثلاً صداي گاو روي موبايلش گذاشته است. زنگ موبايلش صداي گاو است. دلش مي‌خواهد يك طوري خودش را مطرح كند. با موي سرش، با زنگ موبايلش، با بند كفشش، با انگشترش، با عطسه كردنش، با آمين گفتنش. همه مي‌گويند: الهي آمين، يك مرتبه در مسجد مي‌گويد: الهي آمين! مريض هستي؟ تو مريض هستي؟ خوب مثل باقي‌ها الهي آمين بگو. افرادي هستند مريض هستند. ساختمان خانه‌اش، عرض كردم مي‌خواهد كاري بكند كه ديگران نكنند. قرآن مي‌گويد: «تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذينَ لا يُريدُونَ عُلُوًّا» (قصص/83) آنهايي كه «لا يُريدُونَ عُلُوًّا» نمي‌خواهد برتري داشته باشد. 

اين حديث را گفتم يكبار ديگر هم بگويم. مي‌گويد: پول مي‌خواهي به فقير بدهي، به بچه‌ات بده او به فقير بدهد. يعني چه؟ يعني اين بچه‌ي تو با فقرا آشنا شود.