|
مشعل هدایت قرآنی ، مذهبی ، اعتقادی ، تربیتی
| ||
|
یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ وَیُحْیِی الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَکَذَلِکَ تُخْرَجُونَ زنده را از مرده بیرون میآورَد و مرده را از زنده بیرون میآورَد و زمین را بعد از مرگش زنده میسازد و همینگونه [از قبرها] بیرون آورده میشوید.
«گلِ یخ» را دیدهاید هیچوقت؟
مبهوتِ گلبرگهای لیموییِ لطیف و نازکش شدهاید که چطور وسطِ سرما تاب آورده؟ عطرش سرمستتان کرده؟ به شاخههای خشک و برگهای ریختهی درختش دقت کردهاید و شگفتزده از خودتان پرسیدهاید که این گلهای ناز چطور از این شاخههای خشکیدهی مردهی بیبرگ بیرون آمدهاند؟... امروز وقتی مامان با ذوق داشت باغچهی حیاط خانهی پدری را بعد بیست روز دوری نشانم میداد و تغییرات درختها و گلها را با هم رصد میکردیم، به غنچهها و گلشکفتههای گل یخ که رسیدیم، انگار همان لحظه صفحاتِ قرآن جلوی چشمهام باز شده باشد و ذوقِ تلاوتِ آیهای به وجدم آورده باشد، حالم دیگرگون شد. بعد فکر کردم که چه جرعههای نابی نهفته است توی این قرآن مصوّر که به قول مرحوم سلمان "آیهها در آن به جای آنکه بنشینند، ایستادهاند"؛ تازه به تازه، نو به نو... و ما چه غافلیم. ************************* در روايـات اسلامى تاكيدهاى فراوانى روى ((عدم جور)) و ((عدم ضرار)) در وصيت ديده مى شود كـه از مـجموع آن استفاده مى شودهمان اندازه كه وصيت كار شايسته و خوبى است تعدى در آن مـذمـوم و از گـناهان كبيره است در حديثى از امام باقر(ع ) مى خوانيم كه فرمود: ((كسى كه در وصـيـتش عدالت را رعايت كند همانند اين است كه همان اموال را در حيات خود در راه خداداده بـاشـد و كـسـى كه در وصيتش تعدى كند نظر لطف پروردگار در قيامت از او برگرفته خواهد شد)).آيه 183ـ تفسير:.روزه سرچشمه تقواـ.بـه دنـبال چند حكم مهم اسلامى در اينجا به بيان يكى ديگر از اين احكام كه از مهمترين عبادات مـحـسوب مى شود مى پردازد و آن روزه است , و با همان لحن تاكيدآميز گذشته مى گويد: ((اى كـسـانى كه ايمان آورده ايد, روزه بر شما نوشته شده است آن گونه كه بر امتهايى كه قبل از شما بودند, نوشته شده بود)) (يا ايـها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم ).و بـلافـاصـلـه فلسفه اين عبادت انسان ساز و تربيت آفرين را در يك جمله كوتاه اما بسيار پرمحتوا چنين بيان مى كند: ((شايد پرهيزكار شويد)) (لعلكم تتقون ).(آيـه 184)ـ در ايـن آيـه بـراى اين كه باز از سنگينى روزه كاسته شود چنددستور ديگر را در اين زمـيـنـه بـيـان مـى فـرمـايـد, نخست مى گويد: ((چند روز معدودى رابايد روزه بداريد)) (اياما معدودات ).ديگر اين كه : ((كسانى كه از شما بيمار يا مسافر باشند و روزه گرفتن براى آنهامشقت داشته باشد از ايـن حكم معافند و بايد روزهاى ديگر را بجاى آن روزه بگيرند)) (فمن كان منكم مريضا او على سفر فعدة من ايام اخر).سوم : ((كسانى كه با نهايت زحمت بايد روزه بگيرند (مانند پيرمردان وپيرزنان و بيماران مزمن كه بـهـبـودى بـراى آنـهـا نـيست ) لازم نيست مطلقا روزه بگيرند,بلكه بايد بجاى آن كفاره بدهند, مسكينى را اطعام كنند)) (وعلى الذين يطيقونه فدية طعام مسكين ).((و آن كس كه مايل باشد بيش از اين در راه خدا اطعام كند براى او بهتر است ))(فمن تطوع خيرا فهو خير له ).و بـالاخره در پايان آيه اين واقعيت را بازگو مى كند كه : ((روزه گرفتن براى شمابهتر است اگر بدانيد)) (وان تصوموا خير لكم ان كنتم تعلمون ).و اين جمله تاكيد ديگرى بر فلسفه روزه است .(آيـه 185)ـ ايـن آيـه زمـان روزه و قـسـمـتـى از احكام و فلسفه هاى آن را شرح مى دهد, نخست مى گويد: ((آن چند روز معدود را كه بايد روزه بداريد ماه رمضان است )) (شهر رمضان ).((همان ماهى كه قرآن در آن نازل شد)) (الذى انـزل فيه القرآن ).
|
||
| [ تمام حقوق مادی ومعنوی این وبلاگ متعلق : به اکبر احمدی می باشد ] [ Weblog Themes By : weblog skin ] | ||